கொடைமடம் - நாவல் வாசிப்பு

     

கொடைமடம் நாவல்: சில எண்ணங்கள் (Kodaimadam Novel: Some Thoughts)

வாசிப்பு அனுபவம் (The Reading Experience)

சாம்ராஜ் எழுதிய கொடைமடம்,

 நான் மிக விரைவாகப் படித்து முடித்த புத்தகங்களில் ஒன்று. இரண்டே தினங்களில் 600 பக்கங்களைக் கடப்பது என்பது எனக்கு ஒரு சாதனைதான். சமீபகாலமாக பத்து பக்கம் வாசித்தாலே தூக்கம் கண்களைத் தழுவும் சூழலில், இந்தப் புத்தகம் என்னை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது. வாசித்த மூன்று நாட்களும் எனக்குள் வேறு எண்ணங்களே இல்லை; கதை மாந்தர்கள் மனதை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்திருந்தனர். சந்தேகமே இல்லாமல், இது ஒரு மிகச்சிறந்த வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தரும் நூல்.

கதைக்களம் மற்றும் கட்டமைப்பு (Setting and Structure)

80-கள் மற்றும் 90-களின் பின்னணியில், இடதுசாரி இயக்கத் தலைவர்கள் மற்றும் தொண்டர்களை மையமாக வைத்து கதை நகர்கிறது. ஜென்னி மற்றும் முகுந்தன் ஆகியோரின் வழியே கதை சென்றாலும், ஏராளமான கிளைக்கதைகள் இதில் விரவிக்கிடக்கின்றன. இந்தத் துணைக் கதைகள் அனைத்தும் ஏதோ ஒரு வகையில் முதன்மைக் கதையுடன் (Common thread) பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் பொதுவான அம்சமாக இருப்பது இடதுசாரி அரசியல் அல்லது பெண்களின் வாழ்வியல்.

விமர்சனப் பார்வை (Critical Observations)

ஆசிரியர் சுவாரஸ்யம் குறையாமல் கதையைச் சொன்னாலும், பல இடங்களில் வெளிப்படும் அதீதமான எள்ளல் (Sarcastic tone) சற்றே நெருடலாக உள்ளது. இடதுசாரி இயக்கத்தைத் தனது உயிர் மூச்சாகக் கருதி தியாகம் செய்யும் தோழர்களைக் கேலி செய்யும் வகையில் எழுதியிருப்பதை எப்படிப் பார்ப்பது என்று தெரியவில்லை. ஆனால், நூல் வெளியீட்டு விழாவில் இக்கதையை இடதுசாரி நண்பர்களுக்கு அர்ப்பணிப்பதாக ஆசிரியர் கூறுகிறார்.

இக்கதையை 90-களில் வெளிவந்த ஜெயமோகனின் "பின் தொடரும் நிழலின் குரல்" நாவலுடன் ஒப்பிடுவது தவிர்க்க முடியாதது. இரண்டுமே ஒரே களத்தைப் பேசினாலும், ஜெயமோகன் தத்துவ ரீதியாக விரிவாக அலசியிருப்பார்; அதில் எள்ளல் இருக்காது. இருப்பினும், ஜெயமோகனின் நூல் கடுமையான இடதுசாரி எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது. ஆனால், கொடைமடம் நாவலுக்கு அத்தகைய கடும் எதிர்வினைகள் வரவில்லை என்பது ஆச்சரியமே. தோழர் தியாகு போன்றவர்களே இந்நூலைப் பாராட்டிப் பேசுகிறார்கள்.

முக்கியமான குறிப்புகள் (Key Highlights and Critiques)

Semmugil and the Party:

 CPM தலைவர் W.R. வரதராஜனின் தற்கொலையை நினைவுபடுத்தும் 'செம்முகில்' தோழரின் கதை மனதை ரணமாக்குகிறது. கட்சித் தலைமை அவரை நடத்திய விதம், குடும்பப் பிரிவு, இறுதியில் தற்கொலை என அது துயரமானது.

Exaggerated Stances: 

மதுரை கல்லூரி மாணவர்கள் மரியல் செய்யும் போது, நிகரகுவா (Nicaragua) நாட்டு கைதியை விடுவிக்கக் கோருவது போன்ற இடங்கள் அதீத கற்பனையாக (Extremely exaggerated) உள்ளது. இடதுசாரி இயக்கங்கள் இவ்வளவு பொறுப்பற்ற நிலைப்பாட்டை எங்கேனும் எடுத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே.

The Magician’s Plight: 

புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு மேஜிக் நிகழ்ச்சி செய்ததற்காக ஒரு தோழர் நீக்கப்படுகிறார். அந்த மருத்துவமனை ஒரு கிறிஸ்தவ மிஷனரி என்பதால் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது. மதம் சார்ந்த நிறுவனங்களை அணுகுவதில் கட்சி காட்டும் பிடிவாதம் அபத்தமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

Hypocrisy and Rigidity: 

திருமணம், காதல், குடும்பம் போன்றவற்றில் இடதுசாரிகளின் போலித்தனத்தை (Hypocrisy) இக்கதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, ஜென்னி தனது மார்க்சிய பிடிவாதத்தால் காதலை இழக்கிறாள். மார்க்சிய இலக்கியங்களைப் பயின்ற ஒரு பெண், மற்றவர் கருத்துக்கு முக்கியத்துவம் தராமல், அனைவரையும் மாற்ற நினைப்பவராக (Rigid) இருப்பது எதார்த்த முடிவுகளை எடுக்கத் தடையாகிறது.

Leadership Portrayal: 

கந்துவட்டி தொழில் செய்யும் கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் போன்ற கதாபாத்திரங்கள் மூலம் தலைவர்களின் சுயநலப் போக்கு காட்டப்பட்டுள்ளது.

எனது தனிப்பட்ட பார்வை (Personal Perspective)

ஒரு படைப்பாளியாக சாம்ராஜுக்கு எதைப் பற்றியும் எழுதும் சுதந்திரம் உண்டு. இலக்கியம் எதையும் விமர்சிக்கலாம், பிளந்து பார்க்கலாம். ஆனால், இயக்கத்தின் குறைகளை மட்டுமே அப்பட்டமாகத் தோலுரித்துக் காட்டிவிட்டு, "இயக்கத்தின் நலனுக்காகவே எழுதினேன்" என்று கூறுவது ஏற்புடையதாக இல்லை.

இடதுசாரி இயக்கம் சரிவை நோக்கிச் செல்லும் இந்த நூற்றாண்டில், இத்தகைய எதிர்மறை விவரணைகள் (Negative portrayals) மக்களிடம் அவர்களின் முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டு செல்ல உதவாது. குறிப்பாக, ஜென்னி போன்ற வலிமையான பெண் கதாபாத்திரங்கள் ஆண்களை அச்சுறுத்துபவர்களாகவும், தனித்துவம் மிக்கவர்களாகவும் காட்டப்பட்டுள்ள விதம் (Extraordinarily depicted) சுவாரஸ்யமானது என்றாலும், முகுந்தன் அவளை நெருங்கத் தயங்குவது ஒருவித இடைவெளியையே காட்டுகிறது.

முடிவுரை (Conclusion and Takeaway)

ஒரு இடதுசாரிப் பார்வையில் நான் கண்ட குறைகளே இவை. எந்த ஒரு கலைக்கும் "நோக்கம்" முக்கியம் என்பது ஒரு மார்க்சியப் பார்வைதான். ஆனால், இந்நூலின் நோக்கம் "கலை" மட்டுமே என்றால் அது சிறப்பு.

The Ultimate Takeaway: மார்க்சிய இயக்கங்கள் ஒன்றை உணர வேண்டும்—சமூகமும் தனிமனிதர்களும் கலாச்சாரம் மற்றும் உறவுகள் சார்ந்த விஷயங்களில் பரிணமிக்க (Evolve) கால அவகாசம் தேவை. மாற்றங்கள் இயற்கையாக நிகழ அனுமதிக்க வேண்டும். வலுக்கட்டாயமாக திணிக்கப்படும் எந்த மாற்றமும் நிலைக்காது.